Meeting, Winterrit Zeeland, 2005

Zo hey, wat een lekker weekendje zo zeg, Echt, ik heb het heel erg naar mij zin gehad, en wat hebben Pieter en zijn fam/vrienden er een super leuke meeting van gemaakt. Organisatie was gewoon super geregeld, alles netjes en WAT EEN LOCATIE!!!!!

Zaterdag verzamelen bij de Zeeland Brug. Rollo (Rob) was er al vroeg bij en stond al te wachten. Omdat het buiten toch wel vrij fris en waaierig was, zijn we het restaurantje maar in gedoken. Langzaam aan kwamen er meer eendjes met bijbehorende (en soms ook niet bijbehorende) bestuurders aan.

Toen alle eendjes er waren, zijn we in een nogal bonte stoet naar de meeting locatie gereden. En wat een locatie, een heel mooi en vooral ruim Scouting gebouw. Met alles erop en eraan. Nadat we onze slaapplaatsen geinstalleerd hadden, zijn we enorm verwend door 2 dames. Die waren al vroeg begonnen met het bakken van een flinke stapel pannenkoeken.

Nadat alles binnen was, zijn we de bagger rit gaan doen. Sommige gepoetste eenden waren niet zo gediend van de bagger, en wilde liever op de meeting blijven. De bijbehorende baasjes zijn bij verschillende eenden ingestapt, en zo gingen we met zijn allen op weg. Het was 1 modderig pad. Heerlijk, de foto’s zeggen genoeg denk ik.

Onderweg nog even gestopt bij een soort van binnenmeertje. We zouden weer weggaan. Met nadruk op zouden, we hadden een achterblijver, PUNKY……………..

Met zijn allen weer terug, stond ie daar, beetje in mineur, sleutels kwijt. Met zijn allen onder het licht van onze eenden aan het zoeken, totdat onze held erachter kwam dat ze op volkomen onbegrepen wijze, en natuurlijk ook volledig buiten zijn schuld om in zijn eigen binnenzak waren belandt…………….. Dit ga je nog lang horen, Dolf…..

Weer terug op de meeting, maar eens lekker aan de verwarmende alcoholische drankjes gegaan. Buiten lekker kampvuurtje gestookt (wat nog niet meevalt, zo bleek, voor een doorgewinterde Scout).

Ik ben samen met nog 3 andere rond een uurtje of 1 het nestje maar eens ingedoken. Het duurde even voordat we echt konden gaan slapen, want Dame “Malle Babe” moest nog even een slaapzak breien. Ik ben in slaap gedonderd, en de rest is vast ook op den duur naar bed gegaan, want toen ik wakker werd, lagen ze er opeens allemaal. (op 1 iemand na, die was even een wat warmer plekje op gaan zoeken)

Daarna, zijn we opnieuw enorm verwend met een zeer luxe uitgebreid ontbijt. Wederom tot in de puntjes verzorgd, super)

Langzaam aan kwamen op den duur de “eendags-puzzelritters” binnen druppelen. Pieter zijn eend had al helemaal geen zin, zijn dynamo had het opgegeven. Helaas. Later is de eend toch nog wakker genoeg geworden voor een snel rondje, maar echt super was het niet met dat eendje, jammer….. Nadat iedereen zich had ingeschreven, mocht ik als eerste vertrekken (ik wilde een beetje bijtijds huiswaarts om mijn zoontje weer op te halen bij opa en oma). Het was even wennen aan de manier van route lezen, zeker ook omdat ik alleen in de eend zat. Lezen en rijden gaat niet altijd even goed samen…… Toen ik een beetje doorhad hoe het lekkerst ging, zijn we er voor gegaan. Echt een hele mooie route, en er zijn heel mooie plaatjes geschoten door Pieter zijn broer en diens dame. Die zien we vast nog verschijnen. Zij stonden op diverse plekken op de route zo hier en daar opeens voor je neus, met de camera.

Onderweg bij de koffiestop nog maar even een paar boutjes aan gedraaid bij een mede eendrijder (naam weer kwijt, sorry)┬áDe route zelf was erg leuk, het hele eiland denk ik wel zo’n beetje gezien? Weer terug op de meeting, wachten tot iedereen weer terug was, voor de prijsuitreiking. Ik heb hier niet op gewacht, maar de “offieciele” uitslag zien we vast online binnenkort.

Rond 5 uur weer thuis, Tomas was erg blij, 2 dagen zonder papa was eigenlijk meer dan zat. Andersom eigenlijk ook wel. Al met al, een super meeting, super geregeld, Pieter en consorten, enorm bedankt, en zeker voor herhaling vatbaar.