Fantome 2cv Rouge

Oktober 2012 t/m heden!

Hier volgt het complete verhaal, met foto’s, van de “geboorte” van Spookeend v2.0, oftewel : Fantome 2cv Rouge!

Oktober 2012

Spookeend v1.5 had de WM in France als waterloo en doet nu dienst als speelobject in de tuin, soms voor paps, meestal voor de kiddos…..

Best veel en best lang zitten peinzen wat ik nu zou gaan rijden.
Ik moest behoorlijk in de buidel als ik de mijne weer op de weg wilde krijgen.

Spookeend v1.5 had last van een geknakt chassis, geen motorblok, bak met 1 versnelling, en carrosserie waarvan het meeste wel blijft drijven, oftewel, polyester…. (waar niets meer te lassen is, plakt dat altijd!) Ik had dus het idee… als ik dan toch geld uitgeef, waarom dan niet es wat anders. De eend is mijn eerste auto, en, ik reed er precies mijn halve leven in (zelf, mijn hele al in diverse met paps en mams)

Dus, een snoek, ami, hy, MR2 en diverse andere hebben de gedachte revu gepasseerd. Alleen, ik kon in geen van allen mijzelf helemaal vinden. Ondertussen wel al het meeste verkocht van de leuke tuning meuk vanonder en vanin mijn eend. Want, een eend, dat werd het niet meer……

Dan het volgende, geld, tja, het is er wel, maar vaak niet om te besteden aan een hobby iets. Dus, rustig aan, beetje proberen te sparen, toch naar een meeting met de Visa van paps (dag uitlaat) en zo nu en dan een rondje in een tuned eend van Bart, of de platteharrie van paps….

Het knaagde, maar MIJN eend, de spookeend, dat stuk ik, dat komt nooit weer terug. Dat staat in de tuin. Top, maar, ik mis wat…. Andre, bij velen bekend, en altijd al een top maat geweest, heeft er ook al wat gehad en verreden. Zijn grijze komt ook nooit meer terug. Peter, die met die blauwe, ow, sorry, nu rode AK sport, had ooit ook een rode special.

Die heeft Andre ooit gekocht, in matige staat, en die heeft hij helemaal opgeknapt. In topstaat was die toen ie klaar was, 6 haar geleden. Gespoten, gereviseerd, name it, it was done! Omstandigheden weerhielden hem er veel in te rijden, en ZIJN eend werd het nooit… Het rijden vond hij leuk, maar het gevoel, nee, dat had ie niet.

Toen hij bij mij zat, en mij het voorstel deed om dan maar zijn rode over te nemen, moest ik slikken….. Graag, maar zet dit een zeer waardevolle vriendschap op het spel? Dat wil ik niet. Na kort maar “heftig” overleg, heb ik ja gezegd… en sindsdien, heb ik pijn in mijn kaken en een beetje buikpijn……

De pijn in de kaken is van de smile op mijn gezicht, en de pijn in de buik vervaagd gelukkig een beetje…. bij beetje….. Dus, nu heb ik een rode, met een verhaal, Van een goede vriend, naar een goede vriend, en nu wordt het zonder meer mijn goede vriend! De ervaring van het rijden in een complee orginele special (motorisch en interieur) is als mijn eerste km’s in mijn eigen zwarte special in 1997!! Heel fijn en heel vaag met zoveel ervaring in een opgevoerde ragbak!

De to-do list is lang…… Maar tijd is er zat en to-do is alleen zichtwerk, en het MIJN maken van dit (nu nog) rode hok!
Andre, ik heb het meer gezegd, het zijn maar woorden, maar, hij is in goede handen hoor, en de tank is al weer bijna leeg…..

November 2012

Zo, nu maar eens wat serieuzer aan het werk gegaan. Zover als ik tijd heb gedemonteerd. Van de week de losse onderdelen even elders stallen. Rollend chassis blijft hier in de garage, koets gaat naar mijn ouders. Daar hebben we alles staan om echt aan het herstel te gaan werken. En, ik kan daar ook in de avonden aan de slag. Kan hier ook wel, maar na 8 uur geen herrie meer, nogal een kinderrijke buurt. En natuurlijk slapen die van ons ook boven……

Staartstukken zijn denk ik nog wel redelijk te redden, maar dat zien we wel als de koets op zijn kop ligt. Verder zit er aan de voorkant nog wat werk, motorkapscharnier, regengootje en ik vermoed ruitframe, maar zover ben ik nog niet.

Ook het een en ander aan plaatwerk bij elkaar gezocht en via via ben ik aan wat zijpanelen gekomen zonder de 3e ruitjes. Dat is iets wat ik al langer wilde, nu dus maar eens een poging doen om te zien of dat past? Ook een oud achterlicht paneel is mij aan komen waaien en die wil ik er ook in proberen te maken.

Januarie 2013 t/m september 2014

Meteen de stoute schoenen maar aan getrokken en de zaag en slijptol in de koets gezet. Beetje puzzelen, passen, meten en rommelen, en veel overleg en meten, passen, zagen, meten etc, etc, en het eerste grote deel is bijna pas!!!

Langzamerhand begint de achterkant weer ergens op te lijken. De zijpanelen zitten op de plek, en hoeven alleen nog las werk op wat plekjes waar je beter bij kunt als de koets op zijn dak ligt. Dus daar wachten we nog even mee. Dan, volgende deel, staartstukken, stukjes binnenscherm, oud laswerk, slecht plaatwerk en de reserwielbodem die er uit gaat. Komt een betere, gebruikte, voor in de plaats. Zit nog even wat werk aan, maar het gaat best lekker. Puntlasjes uitboren, paneel eraf, etc. Met het juiste gereedschap is het “kinderspel”.

Dan is het weer avond en einde van de week, dus de werkplek even opruimen! Dat kacheltje heeft al wat branduren zo ondertussen, en is echt op, maar zonder is ook niets……

En ja, diegene op de foto’s is Bart, niet ik, maar mijn camera maakt nou eenmaal betere foto’s… (en hij helpt zo nu en dan lekker mee, thnx!!)

September 2013 t/m Mei 2014

Sinds September niets meer gedaan… 

Ik heb er veel moeite mee, maar ik krijg het niet voor elkaar, het hoeft ook niet meer, de drive is er niet, de moeite teveel, ik weet het niet….. Nieuwe baan, veel energie, thuis druk, lekker met de kinderen, een andere gezinsbak, nog teveel in huis te doen, ook wel eens even niets hoeven doen, veel, heel veel excuses, maar ik moet een knoop doorhakken…. 

Het is meer en meer een last dan een tof project…. Had ik maar, was ik maar, etc enz….

En dan krijg je? Peptalk!!! (van vrienden en mede 2cv-ers in persoon en ook via de leuke digitale contacten!) THNX

peptalk…. is echt wel leuk om in deze eenden bende te zitten hoor de mensen en al zijn echt top! Niet voor niets al zowat mijn hele leven in de a-types en mijn rijdbare leven al zowiezo vanaf 18….. tot dus 3 jaar terug… (wm france) 

weet je, zo vreselijk veel hoeft er niet meer te gebeuren, dat is nu juist het hele klote gedoe. las werk is voor 99% klaar, echt!? Ja echt….. Koets staat in ijzermenie (nu al 4 maanden onder afdak) klaar om in de primer, schure, verven, monteren, etc…. Rollend galva chassis met motor en al staat hier thuis klaar. En, zoals me maatje van de week al zei…. ” je hebt verdomme genoeg onderdelen om klaar te maken, m dan total loss te rijden en gewoon weer opnieuw te beginnen zonder dat het ook maar een cent kost….” 

Als ik nu de onderkant aanpak, in de tectyl zet kan die op het chassis en kan ik thuis, in een verwarme garage verder, wanneer ik zin en tijd heb, met plamuur en schuren, verven, opbouwen, aansluiten van draadjes etc… 

Als je het zo beziet, is het bij elkaar geen eens een week werk! En, ja, de kosten zijn het nog wel, maar goed, met een goede baan, die ik dus nu weer wel heb, is dat ook weer goeddeels opgelost! 

De zin en drive waren er beide echt! En ik mis een eigen ding echt zo freaking erg, ik heb net mijn audio in een peus 306 uit 19-oud-barrel (daily voor mij nu) gebouwd omdat ik de 140+ db van mijn woofer zo miste…… 

Het is niet het werk, het idee dat het geen vervanging gaat worden voor Spookeend 1.0 (die dooie total losse uit 1982), of 1,5 die nu in de tuin staat…. 

Ik weet wel ik moet niet zo zeiken zat anderen hebben minder enz….. maar ben ik wel klaar voor een nieuw hoofdstuk eend? Het gevoel is er totaal niet…. misschien moet ik maar weer eens een paar dagen in de platteharrie cruisen…. 

Juni 2014 t/m November 2014

En dan ben je eindelijk zover om de koets weer op het chassis te zetten. Kleine tegenslagen en nog wat aansluiten en dan rijdt het opeens weer!!!
Al het plaatwerk weer tevoorschijn, bankje op nieuw bekleden, en dan het eeuwig nooit ophoudende schuren en plamuren, etc, etc, etc…… VRESELIJK!!!
En dan nog de kleur, dat duurde ook nog wel even voor ik die rond had, maar na lang wikken en wegen en heel veel testen is het toch een mooie matte finish geworden. Met hulp van Pa de boel in de verf gezet en daarna eindelijk verder met in elkaar zetten!

Einde!!!

En dan is ie opeens klaar…. en moet ie voor de APK. En dat lukte ook nog in 1 keer ook! 

Dan rest alleen het rijden nog maar, en in de eerste 6 weken zijn we aan elkaar gewend geraakt en hebben we samen al 1700 kilometer kunnen genieten. Het is mijn nieuwe daily driver, elke dag naar het werk en veel, heeeeeeel veel fun kilometers!! Polen 2015!!! En vele meetings!

Het is al met al geen remake Spookeend geworden, maar een echte nieuwe MIJN eend!!! Eigen!!! MIJNES!!!
Daar hoort een nieuwe naam bij, dus geen Spookeed v2.0 maar…..Fantôme 2cv Rouge 

Bedankt aan iedereen voor hulp, peptalk, mogelijkheden, kleine prijsjes, grote hulpen en het geduld.